ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΓΑΡΓΑΝΟΥΡΑΚΗΣ

Ο Χαράλαμπος Γαργανουράκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης. Μεγάλωσε στον Άγιο Θωμά ένα ορεινό χωριό έξω από το Ηράκλειο. Εκεί μεγαλώνοντας σε μια γειτονιά λυράριδων μαγεμένος από τους ήχους της λύρας και του λαούτου πρωτόπιασε τη λύρα στα χέρια του σε ηλικία δώδεκα ετών. Δεν άργησε να ξεχωρίσει το ταλέντο του και μέχρι τα 17 του χρόνια είχε παίξει στα περισσότερα χωριά της Κρήτης σε διάφορες εκδηλώσεις.

Στα 18 του χρόνια έγραψε το πρώτο του δίσκο και αμέσως μετά το στρατό κατέβηκε στο Ηράκλειο όπου το 1970 έπαιξε στο πρώτο Κρητικό κέντρο “Αρετούσα” και έγραψε το δεύτερο δίσκο ο οποίος έγινε επιτυχία “ο ναυαγός”.

Το 1973 άρχισε η συνεργασία του με το Γιάννη Μαρκόπουλο στην μπουάτ “Λήδρα” στην Πλάκα. Ο Γιάννης Μαρκόπουλος του εμπιστεύθηκε ορισμένα από τα σημαντικότερα τραγούδια του από τα έργα του “Θητεία”, “Θεσσαλικός Κύκλος”, “Οροπέδιο”, “Αφιέρωμα”, “Τολμηρή επικοινωνία”, “Παράθυρο στη Μεσόγειο” και τα νέα του έργα “Ορφέας” και “Αναγέννηση, Κρήτη, ανάμεσα σε Βενετία και Πόλη”. Πολλά τραγούδια έγιναν μεγάλες επιτυχίες όπως “Τα λόγια και τα χρόνια”, “Κρήτη μου όμορφο νησί”, “Προσκυνώ τη χάρη σου λαέ μου”, “Στου ψηλορείτη τη κορφή” κ.ά. κάνοντας τον γνωστό όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Παράλληλα συνεχίζοντας τη μουσική παράδοση του τόπου του έγραψε 8 δίσκους μεγάλους με δικά του τραγούδια, το “Κρήτη μου”, “Πρινόριζες”, “Παίζω με το λαούτο μου”, με τον Βαγγέλη Μαρκογιάννη. Το “ώ να χαρώ χαρώτο”, “Σεβντάδες και πεισματικά”, “Κρητικά κλασικά”, “Ώ μάνα Κρήτη” και δύο δίσκους με σόλο λύρα.

Επίσης, έχει πάρα πολλές συμμετοχές σε δισκογραφικές δουλειές βοηθόντας νέους καλλιτέχνες. Πόλλά από αυτά τα τραγούδια έγιναν επιτυχίες όπως “ο ναύαρχος”, “μοιάζει η ζωή μου μ’ όνειρο”, “Άστρα” κ.ά. που τραγουδιούνται απ’όλους τους λυράρηδες της Κρήτης.

Έχει κάνει εκατοντάδες συναυλίες ανά τον κόσμο προσκεκλημένος από τους απόδημους Έλληνες του εξωτερικού πάντα με μεγάλη επιπτυχία. Είναι παντρεμένος με την Αρετή, και έχει δύο παιδιά, την Εργίνη και τον Νίκο.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ

saloustrosΠΛΕΥΡΑ Α’
1. ΑΣΤΡΑ ΝΑ ΓΙΝΕΤΕ ΧΑΡΕΣ (ΣΥΡΤΟ)
2. ΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΔΕ ΧΑΝΩ (ΑΚΟΥΣΤΙΚΟ)
3. ΒΛΕΠΩ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ ΧΑΡΕΣ
(ΑΚΟΥΣΤΙΚΟ)
4. ΕΣΒΗΣΕ Η ΦΛΟΓΑ ΤΟΥ ΣΕΒΝΤΑ
(ΑΜΑΝΕΣ)
5. ΚΑΘΕ ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ ΣΕΒΝΤΑΣ
(ΚΟΝΤΥΛΙΕΣ)
6. ΚΑΘΕ ΚΑΡΔΙΑ ‘ΝΑΙ ΤΡΥΦΕΡΗ
(ΣΥΡΤΟ)
ΠΛΕΥΡΑ Β’
1. Ο ΦΑΝΤΑΡΟΣ (ΑΚΟΥΣΤΙΚΟ)
2. ΑΓΓΕΛΟΥ ΕΙΣΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΑ
(ΜΠΑΛΟΣ)
3. ΤΟΣΟb ΠΟΛΥ ΠΟΥ Σ’ΑΓΑΠΩ (ΣΥΡΤΟ)
4. ΧΑΡΑΜΑΤΑ (ΣΥΡΤΟ)
5. ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ (ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΟ)
6. ΗΘΕΛΑ ΝΑ ‘ΜΟΥΝΕ ΝΕΡΟ (ΣΥΡΤΟ)
7. ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΛΟΓΙΑ ΨΕΥΤΙΚΑ
(ΑΜΑΝΕΣ)

ΤΡΑΓΟΥΔΙ:
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΣΑΛΟΥΣΤΡΟΣ
ΝΙΚΟΣ ΓΩΝΙΑΝΑΚΗΣ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΜΑΡΛΑΚΗΣ
ΕΥΑ ΣΑΛΟΥΣΤΡΟΥ

Κρητική μουσική

102Η μουσική όπως όλοι πρέπει να γνωρίζουμε είναι μια, γεννήθηκε από την ανάγκη του ανθρώπου να μιμηθεί τα στοιχεία της φύσης όπως επίσης και την ανάγκη του ανθρώπου να εξωτερικεύσει τα συναισθήματα του ανάλογα με τον τρόπο ζωής του και σκέψης του έτσι λοιπόν δίκαια μπορούμε να πούμε ότι η μουσική είναι η μοναδική γλώσσα που ενώνει όλους τους λαούς.
Ποιος όμως είναι ο τρόπος έκφρασης στην Κρήτη και πόσο βαθιά έχει τις ρίζες του πίσω στο χρόνο.
Η Κρητική μουσική, όπως δημιουργήθηκε στα προϊστορικά χρόνια κι όπως διατηρήθηκε ή εξελίχθηκε ως τα σήμερα είναι η αρχαιοπρεπέστερη και γνησιότερη ελληνική και ευρωπαϊκή μουσική. Για αυτή μιλούν ο Πλάτωνας στους “Νόμους” και στον “Μίνωα”, ο “Ευριπίδης” στους “Κρήτες”, ο “Σοφοκλής” στον “Δαίδαλο”, ο Ηρόδοτος στην “Ιστορία” του, ο Αριστοτέλης, ο Ισοκράτης, ο Θουκυδίδης, ο Πλούταρχος, ο Διόδωρος Σικελιώτης, ο Στράβων και άλλοι, που όλοι τους θαυμάζουν τον προελληνικό Μινωικό πολιτισμό. Αποδείξεις μπορεί να βρει κανείς στα μουσικοχορευτικά στοιχεία που διασώθηκαν απ’ ευθείας ή πλάγια ανάμεσα στους αιώνες και στις περιπέτειες του νησιού και στη σύγχρονη ασματική και χορευτική πραγματικότητα.
Ο γεωγράφος Στράβων στις γεωγραφικές του διηγήσεις μιλάει για μεγάλη μουσική και “ορχηστρική” ακμή στην πανάρχαια Κρήτη που αντικατοπτρίζεται στους περίφημους Κρητικούς νόμους της μουσικής, της ποίησης και της όρχησης. Σχεδόν όλοι οι ιστοριολόγοι συμφωνούν λίγο έως πολύ πως ο Πυρρίχιος, ο Ταύρος, ο Ορσίτης, ο Επικρήδιος, ο Γέρανος κι όλοι οι πανάρχαιοι ιεροί και κοσμικοί χοροί είναι κρητικοί ή κρητικής καταγωγής που με την κατοπινή (Αρχαϊκή στα 1500 π.Χ., Δωρική στα 1000 π.Χ., Ρωμαϊκή στα 60 π.Χ. και Βυζαντινή στα 400 μ.Χ. περίπου) κατάκτηση του νησιού διασκορπιστήκανε και έγιναν τοπικοί χοροί με τους ανάλογους σκοπούς. Ο Όμηρος στην Ιλιάδα αναφέρει πως η κόρη του Μίνωα Αριάδνη διδάχτηκε το χορό γέρανο με την ανάλογη μουσική υπόκρουση από τον πολυτεχνίτη και σοφό Δαίδαλο.
Ο Σοφοκλής στον “Αίαντα” αναφέρει περί “Κνωσσίων Ορχήσεως”, μεγάλης θεαματικότητας και διάδοσης. Ο μεγάλος μουσουργός Θαλήτας 7ος π.Χ. νίκησε σε μουσικοχορευτικούς αγώνες στα Κάρνεια της Σπάρτης με τη θεία τέχνη της λύρας και του χορού που κατείχε από παράδοση. Η ιστορική παράδοση λέει πως πρώτος συνθέτης ερωτικών ωδών υπήρξε ο κρητικός μυθικός κιθαριστής Αμήτωρ που από τότε οι κιθαριστές ελέγοντο “Αμητορίδες”. Ένας από τους αρχαιοελληνικούς ρυθμούς ο “παίον” που λέγεται και “Κρητικός”, συναντάται ακόμα και σήμερα στα “ριζίτικα” τραγούδια μεταφέρθηκε στη Σπάρτη από τον Θαλήτα και ήταν δημιούργημα των Ετεοκρητών και Κορυβάντων σαν υποχρηματική στην πυρρίχιο μελωδία του Παιάνος Απόλλωνα.
Ένα από τα σύνθετα αρχαιοελληνικά μέτρα ο διτροχαίος λέγεται κατά παράδοση “Κρητικός”.
Γενικά όπου στους αρχαιότερους ή νεότερους χρόνους γίνεται λόγος για μουσική και χορό η Κρήτη φέρεται να έχει προσφέρει πάρα πολλά.
Ας δούμε τώρα τη διάδοση και την εξέλιξη της Κρητικής μουσικής στους κατοπινούς αιώνες και τόπους.
Ο Μυκηναϊκός πολιτισμός που εκληρονόμησε κι ακολούθησε τον εκλεκτό Μεσογειακό πολιτισμό της Μινωικής Κρήτης και γίνηκε η βάση του κατοπινού μεγαλείου της κλασικής αρχαιότητας, εκτός όλων των άλλων, χρησιμοποίησε και τα μουσικά της στοιχεία. Τα στοιχεία αυτά μεταφέρθηκαν όπου διαδόθηκε ο Ελληνισμός, τροποποιήθηκαν και έγιναν με τον καιρό τοπική μουσική σε θρησκευτικούς και κοσμικούς ύμνους και σε μουσικούς και χορευτικούς νόμους (που τους έλεγαν μάλιστα τιμητικά κρητικούς).
Έτσι, με κρητικές επιρροές δημιουργήθηκαν σιγά σιγά όλα τα ποικιλώνυμα μουσικά μοτίβα.
Οι μουσικοί τρόποι (λύδιος, μιξολύδιος, φρύγιος, δώριος κ.λ.π.) που ελάμπρυναν την κλασική και βυζαντινή υμνολογία και οι σημερινές ευρωπαϊκές νότες με το πεντάγραμμο είναι αναμφισβήτητα εξέλιξη των επτά αλφαβητικών φθογγόσημων της αρχαιοελληνικής μουσικής όπως παρελήφθησαν από τους Λάτινους μεταφραστές, δηλαδή A, B, C, D, E, F,G, κι όπως από τον 10 αιώνα μ.Χ. τροποποιήθηκαν από τους Ευρωπαίους μουσουργούς Ουβάλντο και ντ’ Αρέστο. Έτσι, η κρητική μουσική, όπως διατηρείται σήμερα στην Κρήτη αλλά κι όπως εξελίχθηκε δια μέσω των χρόνων και τόπων, είναι η αρχαιότερη μουσική, που αφού γεννήθηκε και αναπτύχθηκε στο παρελθόν γίνηκε κατόπιν εξελιγμένη και τελειοποιημένη Κρητική, Ελληνική, Ρωμαϊκή, Βυζαντινή και τέλος Ευρωπαϊκή μουσική.
Επιπλέον, οι σκοποί που συνοδεύουν τον πόνο ή τον χορό μας στα ριζίτικα ή στα δημώδη τραγούδια ή στους συρτούς πεντοζάληδες για παράδειγμα, είναι το απλό μα και φαντασμαγορικό αποτέλεσμα της ατέρμονης κοσμογονικής μας παράδοσης. Ο δώριος, ο λύδιος και οι άλλοι τρόποι που ξεχωρίζουν στις σημερινές μας μελωδίες είναι απόδειξη αρκετή για αυτά που αναφέραμε πιο πάνω.
Μια σχετικά εκτεταμένη επιστημονική έρευνα, αναμφισβήτητα θα φέρει σε φως κι όλα τα άλλα υπάρχοντα στοιχεία και θα βοηθήσει να ερμηνευτούν και να αρθούν πολλές πλάνες σχετικά με την Κρητική μουσική.
Η μουσική, το τραγούδι, ο χορός, η μακρά παράδοση της μαντινάδας της γνήσιας αυτής ποιητικής φλέβας η οποία εκφράζεται με την συμπόνια την καλοσύνη την έξαρση και ζητά να πάρει θάρρος από την φιλία και την αφοσίωση και η ευρύτατη χρήση της στην καθημερινή ζωή την έχουν καταστήσει ως ένα από τα σημαντικότερα μέσα καλλιτεχνικής έκφρασης των απλών ανθρώπων του νησιού οι οποίοι και στην καθημερινή ομιλία τους αυτοσχεδιάζουν με θαυμαστή ευχέρεια δίστιχα για να εξυπηρετήσουν κάποια συγκεκριμένη ανάγκη τους.
Στις μέρες μας οι φυσικές ιστορικές και ευρύτερα κοινωνικοοικονομικές συνθήκες έχουν αλλάξει. Ο κόσμος αλλάζει μα ο άνθρωπος όπου γης εξακολουθεί να έχει τα ίδια προβλήματα επιθυμίες, χαρές, λύπες και αγωνίες. Τις χαρές τον πόνο τον έρωτα τραγουδά η Κρήτη με την παράδοση της, βαθιά ανθρώπινη σε ένα κόσμο που ψάχνει να βρει τον άνθρωπο. Τα νέα παιδιά εξακολουθούν και σήμερα να χορεύουν τους χορούς της Κρήτης, να τραγουδούν τις μαντινάδες της να δημιουργούν να μαθαίνουν τα μουσικά όργανα γεγονός που οφείλεται κυρίως στη δύναμη της ψυχής το μεράκι και την ιδιοσυγκρασία των Κρητικών όπου κι αν βρίσκονται. Αυτόν τον εκφραστικό πλούτο της κρητικής παράδοσης και ομιλίας που κυματίζει με την άνεση του στίχου του Ερωτόκριτου και της Ερωφίλης που ζωγραφίζει στον αέρα τα αγριμάκια και παιχνιδίζει με την αστείρευτη πηγή της μαντινάδας την εμιλιά της Κρήτης τη φωνή της κρητικής ψυχής μια φωνή που μέσα από αυτή μιλούν οι χιλιάδες των χιλιάδων προγόνων μας όπως θα έλεγε και ο Καζαντζάκης εμείς έχουμε χρέος σε αυτή τη μεταβατική εποχή που όλα σχεδόν χάνονται με γρήγορους ρυθμούς να τα κρατήσουμε για τους νεότερους.
Να τα διαφυλάξουμε όχι ως μουσειακό ούτε ως φολκλορικό είδος αλλά ζωντανά όπως επί αιώνες παραμείναν και εξακολουθούν να παραμένουν σήμερα στην Κρήτη.
Αποτελεί αυτό μια ανάγκη για τα παιδιά μας και εμάς τους ίδιους. Για να μη χαθούμε στα αλλοτριωτικά ρεύματα του σύγχρονου παγκοσμιοποιημένου ηλεκτρονικού κόσμου και του χαοτικού διαδυκτίου. Αποτελεί όμως και ανάγκη και για τους επισκέπτες του νησιού που θέλουν πράγματι να γνωρίζουν την Κρήτη τις ομορφιές της τις ιδιοτερότητες της την καθημερινή ζωή την παράδοση της και τον πολιτισμό της γενικά.
Είναι η άλλη διάσταση της τουριστικής ανάπτυξης της Κρήτης που πρέπει επιτέλους να δούμε, η ουσιαστική επαφή των ξένων με τον πολιτισμό μας ώστε να γίνουν γνήσιοι πρεσβευτές του πολισμού μας στο εξωτερικό.

ΒΑΒΟΥΡΑΚΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ

alefantinosΠολύπλευρος και πολυβραβευμένος καλλιτέχνης, γεννήθηκε το 1948 στην Κρύα Βρύση Αγίου Βασιλείου του νομού Ρεθύμνης.

Το 1971 μετά από εξετάσεις προσλαμβάνεται υπάλληλος στην τράπεζα της Ελλάδος και τιμήθηκε με τρία χρηματικά βραβεία. Το εκπολιτιστικό του έργο δεν είναι μόνο πολύπλευρο και σημαντικό αλλά και ογκώδες. Γι’αυτό η λεπτομερής παρουσίαση του σ’αυτή την ευκαιρία είναι αυδύνατη. Για τη σπουδαιότητα του έχουν γράψει ντόπιες και ξένες προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών, όπως ο καθηγητής και συγγραφέας αείμνιστος Γιώργης Καψωμένος, ο καθηγητής Πανεπιστημίου (USA) και ποιητής αείμνηστος KIMON FRIAR, ο καθηγητής Πανεπιστημίου και συγγραφέας κ. Ερατοσθένης Καψωμένος, ο καθηγητής Πανεπιστημίου κ. Στυλιανός αλεξίου, ο αναπληρωτής καθηγητής Πανεπιστημίου κ. Βασίλης Μακράκης, ο διδάκτωρ Πανεπιστημίου και συγγραφέας κ. Μπάμπης Δερμιτζάκης, ο τ. Πρύτανης Πανεπιστημίου Κρήτης και Ακαδημαϊκός κ. Μανούσος Μανούσακας, ο μουσικοσυνθέτης κ. Γιάννης Μαρκόπουλος, ο επίτημος συντάκτης μουσικολόγος της Ακαδημίας Αθηνών κ. Σπύρος Περιστέρης, ο Εθνικομουσικολόγος καθηγητής Πανεπιστημίου κ. Γιώργης Αμαργιανάκης, ο τ. πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου καθηγητών Μουσικής και συγγραφέας κ. Γιάννης Μανιουδάκης, η καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο YORK UNIVERSITY – FACULTY OF FINE ARTS του Καναδά κ. VERA FRENKEL, o καθηγητής πανεπιστημίου RIJKSUNIVERSITY – GENT κ. L. DE LANNOY, ο συνθέτης μαέστρος και συγγραφέας κ. CHRIS A. COSTANTAKOS PH. D. (USA) και πολλοί άλλοι.

Have you always wanted to make music but didn’t have the money to produce it? You can play Australian casino online games for the chance to win real cash.

Το 1977 γράφεται στο Ωδείο Ηρακλείου “ΑΠΟΛΛΩΝ”. Το 1981 εκδίδειτο βιβλίο “ΜΕΘΟΔΟΣ ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΛΥΡΑΣ”, ηχογραφεί το πρώτο του ΜΟΥΣΙΚΟ ΕΡΓΟ και κερδίζει το Α’ Βραβείο σε διαγωνισμό μανδινάδας στην Αθήνα. Το 1981 και 1982 του απομένονται από το ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΜΠΟΡΙΟΥ αντίστοιχα δύο διπλώματα Ευρεσιτεχνίας. Το 1982 επίσης τιμήθηκε από την ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΡΟΟΔΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ME ΧΡΥΣΟ Μετάλλιο και Δίπλωμα. Έχει τιμηθεί από το ΣΥΛΛΟΓΟ ΦΙΛΩΝ ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, από το ΣΥΛΛΟΓΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, από το ΣΥΛΛΟΓΟ ΑΜΑΡΙΩΤΩΝ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ και από το ΔΗΜΟ ΡΕΘΥΜΝΗΣ. Έχει πάρει μέρος με επιτυχία, το 1975 στο Α’ Πανελλήνιο Φεστιβάλ στη Λάρισα με το ΛΥΚΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, το 1994 σε Παγκόσμιο Φεστιβάλ Μουσικής στη ΣΟΥΗΔΙΑ με το βετεράνο του λαούτου κ. ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗ και στην ΙΤΑΛΙΑ με το γνωστό χορευτικό συγκρότημα: “ΣΤΑΥΡΑΕΤΟΙ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ”.

Στον τομέα της Οργανοποιϊας έχει κάμει πρωτοποριακές βελτιώσεις στη λύρα, στο λαούτο και στο βιολί που είναι αναγνωρισμένες Παγκόσμια.

Είναι μέλος του Παγκρητίου Συλλόγου Καλλιτεχνών Κρητικής Μουσικής και του Λογοτεχνικού Σύνδεσμου Ηρακλείου. Άλλά δεν είναι μόνο ο εμπνευσμένος μύστης της ποιητικής και μουσικής μας παράδοσης, είναι και ο αγωνιστής, που με κίνδυνο τη ζωή του, έχει δώσει ένα σωρό άνισες και σκληρές μάχες, για το ηθικό και πνευματικό ανέβασμα του ανθρώπου. Χαρακτηριστικό είναι το περίφημο γνωμικό που έγραψε, τα πέτρινα χρόνια που ζούσε αυτοεξόριστος: “ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΓΩΝΑΣ ΑΝΕΞΟΔΟΣ”. Η όλη φιλοσοφία του, περικλείεται σε τρεις απλές λέξεις: “ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ”. Γι’αυτό θεωρεί φίλο του κάθε “άνθρωπο” που νοιάζεται για τον “άνθρωπο”.

Ο αείμνηστος Πατέρας του, ήταν και αχώριστος φίλος του. Ο χαρισματικός και ευαίσθητος αυτός άνθρωπος, που καταξιώθηκε “Πάνσοφος” και “ήρωας” και μάλιστα από ανθρώπους που δεν τον συμπαθούσαν ιδιαίτερα, συχνά του έλεγε: “Σ’ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΛΟ, ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΟΥΤΕ ΚΑΚΟ”.

ΑΛΕΦΑΝΤΙΝΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ

alefanphotoΓεννήθηκε στον Αγιο Μάμα Μυλοποτάμου Ρεθύμνης. Περιοχή που σύμφωνα με μια παλιά παράδοση ” βγάζει” τους πιο ξακουστούς λυράρηδες της Κρήτης. Ο πατέρας του Μανόλης Αλεφαντινός ήταν παλιός λυράρης και ένας από τους πιο σπουδαίους οργανοποιούς στο χώρο των παραδοσιακών μουσικών οργάνων και ιδιαίτερα της κρητικής λύρας. Ηταν λοιπόν φυσικό ο Μιχάλης να ασχοληθεί με τη μουσική. Αρχισε από πολύ μικρός να ασχολείται με τη λύρα, παρά τις αντιδράσεις του πατέρα του που ήθελε να τον κάνει “γραμματιζούμενο”.

Ο Μιχάλης όμως αν και μαθητής Γυμνασίου ασχολούνταν με την λύρα και το τραγούδι. Το 1978 γράφει τον πρώτο δίσκο με τίτλο “ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ”. Από τον πρώτο δίσκο φαίνεται η εξαιρετική εκφραστικότητα στο τραγούδι, η σπάνια δημιουργικότητα στη σύνθεση και αριστουργηματική δεξιοτεχνία στη λύρα. Συνεχίζει το 1982 την πορεία του στη δισκογραφία με τον δίσκο ” ΤΣ’ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟ ΜΑΞΟΥΛΙ” . Το 1984 κυκλοφορεί ο δίσκoς “ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ Νο1″. Το 1986 γράφει τον δίσκο ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ Νο 2″ Λίμνες τα μάθια σου βαθιές. Το 1995 κυκλοφορεί ο δίσκος με τίτλο ” Μ’ ΕΝΑ ΚΡΑΣΙ ΚΙ ΕΝΑ ΦΙΛΙ” , και το 1998 ο δίσκος ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΕΝΟΤΗΤΕΣ.

Καστρινός

karpouzakisΟ Καστρινός ή πηδηχτός χορός είναι ο πιο αρρενωπός, ο πιο γρήγορος και εντυπωσιακός χορός της Κρήτης.
Το όνομά του το πήρε από το Μεγάλο Κάστρο, το σημερινό Ηράκλειο. Ονομάζεται και Μαλεβυζιώτης, ίσως γιατί στην επαρχία Μαλεβυζίου να διαμόρφωσε την τελική του μορφή.
Με το γρήγορο ρυθμό και τη ζωντάνια του δίνει την ευκαιράι στο χορευτή να επιδείξει τη σβελτοσύνη του, την αντοχή του, την ικανότητά του να αυτοσχεδιάζει και να εντυπωσιάζει με τα τσαλίμια και τα αεράτα πηδήματά του.
Είναι ο πιο δύσκολος, αλλά και ο πιο αγαπημένος χορός της Κρήτης.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ

melampiotisΠΛΕΥΡΑ Α’
1. Η ΜΑΝΤΡΑ
2. ΗΝΤΑ ‘ΘΕΛΑ ΝΑ Σ’ΑΓΑΠΩ
3. ΣΥΝΤΕΚΝΟΣ
4. ΞΕΝΙΤΙΑ
5. ΧΑΡΕΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΕΣ
6. ΠΑΝΩ ΧΩΡΙΟ
7. ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΡΑΣΙ ΤΣΙ ΚΡΗΤΗΣ
ΠΛΕΥΡΑ Β’
1. ΜΑΝΑ
2. ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΩ
3. ΟΜΟΡΦΟ ΝΗΣΙ ΜΟΥ
4. ΣΦΑΚΙΑ
5. Ο ΣΗΦΗΣ
6. ΜΙΑ ΑΓΑΠΗ ΧΑΜΕΝΗ
7. ΠΟΡΤΟΠΑΡΑΘΥΡΑ

ΛΥΡΑ-ΤΡΑΓΟΥΔΙ:
Μ.ΜΕΛΑΜΠΙΩΤΗΣ
ΛΑΟΥΤΟ:
ΠΑΤΕΝΤΑΛΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ
ΚΙΘΑΡΑ-ΜΠΑΣΟ-ΚΡΟΥΣΤΑ:
ΜΑΡΑΚΟΜΙΧΕΛΑΚΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ

ΔΗΛΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ

Great musicians dedicate a lot of time and effort to their craft. The same can be said for casino games players. Start practicing online slots Canada today.
2aΤο κανονικό του όνομα είναι ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ, το παρατσούκλι “ΔΗΛΑΔΗΣ” είναι κληρονομιά από τον πατέρα του κι αυτός από τον παππού του, που συνήθιζε να λέει στην κουβέντα του το “δηλαδή”, κι έτσι του βγήκε το παρατσούκλι. Γεννήθηκε το 1922 στον Απομαρμά όπου συνεχίζει να ζει μέχρι σήμερα. Είναι παντρεμένος και έχει δυο παιδιά (αγόρι – κορίτσι). Τα πρώτα του μουσικά ερεθίσματα τα πήρε από το Γιώργη το Ρεμαντώνη από τη Γέργερη. Τη λύρα δε που έπαιζε, την είχε φτιάξει ο ίδιος αφού εκτός από λυράρης ήταν και κατασκευαστής μουσικών οργάνων. Έχει παίξει αρκετά χρόνια επαγτγελματικά συμμετέχοντας σε πάρα πολλά γλέντια, γάμους και πανηγύρια της εποχής του. Θυμάται και καλές και κακές στιγμές, με πιο πολλές τις καλές. Ιδιαίτερα θυμάται τις φάρσες που έκανε στους συναδέλφους του, μια και του άρεσε πάρα πολύ να πειράζει, όπως μας ανέφερε ο Σαλούστρος.

ΛΑΡΕΝΤΖΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ

laretzakphotoΓεννήθηκε στο Πισκοπιανό Χερσοννήσου. Από μικρός του άρεσε η κρητική μουσική. Εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1969 να παίζει λαούτο. Γρήγορα έγινε πολύ γνωστός και πολλοί λυράρηδες ήθελαν τη συνεργασία του. Έπαιξε δίπλα σε πάρα πολλούς αξιόλογους λυράρηδες όπως τους: Γιώργο Καλομοίρη, Νίκο Σωπασή, Γιάννη Κουφαλιτάκη, Μανουρά, Κεφαλογιάννη, Στέλιο Βασιλάκη, Αλέκο Πολυχρονάκη, Μανόλη Καρπουζάκη και πάρα πολλούς άλλους.

Έχει λάβει μέρος σε πολλές δισκογραφικές δουλειές, με αρκετούς καλλιτέχνες της χώρας. Το 1975 παρουσιάζει τον πρώτο του ατομικό δίσκο 45 στροφών. Το 1976 δισκογραφεί μαζί με τον Γιώργο Καλομοίρη. Το 1979 δισκογραφεί μαζί με τον Νίκο Σωπασή. Το 1981 γράφει τον δεύτερο ατομικό του δίσκο. Έχει παίξει λαούτο και έχει τραγουδήσει όχι μόνο στην Ελλάδα. Μετά από προσκλήσεις Κρητικών ομογενών έχει επισκεφτεί αρκετές φορές την Αμερική, τον Καναδά, την Αυστραλία, την Αίγυπτο και την Κύπρο. Τους καλοκαιρινούς μήνες ασχολείται με την ταβέρνα “Μετόχι” στο Πισκοπιανό Χερσοννήσου

ΚΩΣΤΑΣ ΜΟΥΝΤΑΚΗΣ

moynta2Γεννήθηκε το 1926 στην Αλφά Μυλοποτάμου. Απ τις δημιουργικότερες μορφές. Με την λύρα του έγινε γνωστός σ όλη την Ελλάδα. Γύρισε όλο τον κόσμο όπου υπήρχαν Κρητικοί. Εκανε σπουδαίες συνεργασίες με κρητικούς αλλά και γενικότερα δημοτικούς καλλιτέχνες. Το μουσικό έργο της ζωής του αποτελεί ένα μεγάλο κομμάτι της κρητικής μουσικής. Η ευγενής άμιλλα του με τον Θανάση Σκορδαλό πήγε πολλά βήματα μπροστά την μουσική εξέλιξη του τόπου. Αξεπέραστος.